اثبات قصور پزشکی یکی از دعاوی مهمی است که دنیای پزشکی و حقوق را به هم مرتبط میکند. رابطه پزشک و بیمار بر پایه اعتماد بنا شده است، اما همیشه نتایج درمان مطلوب نیست. گاهی اوقات آسیبهایی که به بیمار وارد میشود نه ناشی از عوارض طبیعی بیماری بلکه نتیجه مستقیم اشتباه، سهلانگاری یا عدم مهارت کادر درمانی است. در این نقطه مفهوم حقوقی «قصور پزشکی» مطرح میشود.
پروندههای مربوط به جرایم و تخلفات پزشکی از پیچیدهترین و حساسترین دعاوی حقوقی و کیفری محسوب میشوند. اثبات اینکه یک پزشک یا پرستار از استانداردهای حرفهای عدول کرده و این عمل مستقیماً منجر به آسیب شده است، نیازمند دانش تخصصی هم در حوزه پزشکی و هم در حوزه حقوق است. بسیاری از قربانیان خطاهای پزشکی به دلیل عدم آگاهی از حقوق خود و پیچیدگی مسیر اثبات دعوا، از پیگیری حق خود منصرف میشوند.
این مقاله از سایت آرمیتالگال با هدف آگاهیبخشی به بیمارانی که قربانی خطاهای درمانی شدهاند نگارش شده است. ما در اینجا به بررسی دقیق مفهوم قصور پزشکی، ارکان اثبات آن در مراجع قضایی ایران، مدارک لازم و مسیر پرپیچوخم مطالبه خسارت و دیه خواهیم پرداخت. اگر شما یا عزیزانتان با چنین چالش بزرگی روبرو هستید، مطالعه این راهنما اولین قدم برای احقاق حق شماست.
قصور پزشکی چیست و چه انواعی دارد؟
در اصطلاح حقوقی و بر اساس قانون مجازات اسلامی، قصور پزشکی زیرمجموعهای از «تقصیر» است. وقتی یک پزشک، جراح، دندانپزشک، پرستار یا هر عضو دیگر کادر درمان، اقداماتی را انجام دهد (فعل) یا از انجام اقداماتی خودداری کند (ترک فعل) که خلاف استانداردهای پذیرفتهشده علمی و فنی پزشکی باشد و این امر منجر به آسیب جسمانی، روانی یا فوت بیمار گردد، قصور رخ داده است.
نکته بسیار مهم این است که هر نتیجه نامطلوبی در درمان، قصور نیست. بسیاری از بیماریها عوارض ذاتی دارند که حتی با بهترین مراقبتها نیز ممکن است رخ دهند. قصور زمانی معنا پیدا میکند که پزشک میتوانست با رعایت اصول حرفهای از بروز آسیب جلوگیری کند اما چنین نکرده است.
طبق قانون، مصادیق تقصیر یا قصور پزشکی عمدتا شامل چهار مورد زیر است:
بیاحتیاطی: انجام کاری که یک پزشک محتاط و متعارف در آن شرایط انجام نمیدهد. مثلاً تجویز دوز اشتباه دارو بدون چک کردن سوابق بیمار.
بیمبالاتی (سهلانگاری): خودداری از انجام کاری که برای درمان بیمار ضروری است. مانند عدم انجام تستهای حیاتی پیش از عمل جراحی.
عدم مهارت: نداشتن دانش، تجربه یا تبحر کافی برای انجام یک عمل پزشکی خاص. این عدم مهارت میتواند علمی یا عملی باشد.
عدم رعایت نظامات دولتی: نادیده گرفتن آییننامهها، دستورالعملها و پروتکلهای ابلاغی از سوی وزارت بهداشت یا سازمان نظام پزشکی.

راهنمای اثبات قصور پزشکی
ارکان چهارگانه اثبات قصور پزشکی
برای اینکه بتوانید در دادگاه یا سازمان نظام پزشکی ثابت کنید که قصور رخ داده و مستحق دریافت خسارت هستید، باید چهار رکن اصلی را برای قاضی یا هیئت کارشناسی محرز کنید. بدون اثبات هر یک از این پایهها، دعوای شما به نتیجه نخواهد رسید:
وجود وظیفه مراقبت (رابطه پزشک و بیمار)
اولین گام در اثبات قصور پزشکی این است که ثابت کنید بین شما و پزشک مربوطه یک رابطه درمانی برقرار بوده و پزشک قانوناً وظیفه داشته از شما مراقبت کند. این معمولاً سادهترین بخش است و با ارائه پرونده بستری، نسخهها یا فیشهای واریزی اثبات میشود.
نقض وظیفه (وقوع قصور)
این چالش برانگیزترین بخش پرونده است. شما باید ثابت کنید که عملکرد پزشک پایینتر از استانداردهای معقول پزشکی بوده است. این یعنی پزشک مرتکب یکی از موارد بیاحتیاطی، بیمبالاتی یا عدم مهارت شده است. اثبات این امر صرفا با ادعای بیمار ممکن نیست و نیاز به نظریه کارشناسی تخصصی (کمیسیون پزشکی قانونی) دارد.
ورود آسیب و خسارت:
باید محرز شود که بیمار دچار آسیب واقعی شده است. این آسیب میتواند جسمی (مانند نقص عضو، از کار افتادگی، تشدید بیماری یا فوت)، روانی یا مالی (هزینههای اضافی درمان) باشد. میزان این آسیب توسط پزشکی قانونی تعیین میشود.
رابطه سببیت (علیت)
شاید حیاتیترین رکن اثبات، رابطه سببیت باشد. باید یک ارتباط مستقیم و منطقی بین “عمل اشتباه پزشک” و “آسیب وارده به بیمار” وجود داشته باشد. یعنی باید ثابت شود که اگر پزشک آن اشتباه را مرتکب نمیشد، این آسیب خاص به بیمار وارد نمیگردید. اگر آسیب ناشی از ذات بیماری باشد و ربطی به عمل پزشک نداشته باشد، حتی اگر پزشک خطایی هم کرده باشد، مسئولیت کیفری و مدنی نخواهد داشت.
مدارک حیاتی برای شروع فرآیند شکایت
جمعآوری مدارک، خشت اول پروندههای قصور پزشکی است. قبل از هرگونه اقدام قانونی، حتی قبل از دریافت مشاوره حقوقی اولیه، تلاش کنید تا حد امکان مدارک زیر را تکمیل کنید:
کپی کامل پرونده بالینی: مهمترین مدرک شماست. طبق قانون، مراکز درمانی موظفند تصویر پرونده را به بیمار ارائه دهند. این پرونده شامل شرح عمل، دستورات پزشک، گزارش پرستاری، نتایج آزمایشها و عکسبرداریها است.
نسخههای دارویی و دستورات مراقبتی: تمام نسخهها، چه الکترونیکی و چه کاغذی، باید حفظ شوند.
مدارک پرداخت هزینهها: فیشهای واریزی بیمارستان، مطب و داروخانه.
عکسها و مستندات قبل و بعد: اگر آسیب ظاهری است، عکسهای قبل و بعد از درمان بسیار کمککننده است.
شهادت شهود: اگر همراهانی در جریان درمان حضور داشتهاند که شاهد سهلانگاری بودهاند، شهادت آنها میتواند موثر باشد.

اثبات قصور پزشکی در دعاوی
مسیرهای قانونی طرح شکایت و مطالبه خسارت
در نظام حقوقی ایران، برای رسیدگی به خطاهای پزشکی چند مرجع مختلف وجود دارد که هر کدام صلاحیتهای خاص خود را دارند. انتخاب مسیر درست، در سرعت و نتیجه پرونده موثر است.
دادسرای ویژه جرایم پزشکی (مسیر کیفری)
اصلیترین مسیر برای پیگیری قصور پزشکی که منجر به صدمه بدنی یا فوت شده، دادسرا است. با طرح شکایت در دادسرا، بازپرس پرونده را جهت بررسی تخصصی به «سازمان پزشکی قانونی» ارجاع میدهد. کمیسیونهای تخصصی پزشکی قانونی با بررسی مدارک و معاینه بیمار، در مورد وجود یا عدم وجود قصور و میزان درصد آن و همچنین میزان آسیب نظر میدهند. اگر قصور ثابت شود، پرونده برای صدور حکم مجازات و پرداخت دیه به دادگاه کیفری ارسال میشود.
سازمان نظام پزشکی (مسیر انتظامی)
این سازمان به تخلفات حرفهای و صنفی پزشکان رسیدگی میکند. نتیجه شکایت در این مرجع، معمولاً مجازاتهای انتظامی برای پزشک است. اگرچه هیئتهای بدوی نظام پزشکی میتوانند در مورد وجود قصور نظر دهند، اما صلاحیت صدور حکم پرداخت دیه یا خسارت مالی را ندارند. این مسیر بیشتر برای تنبیه انضباطی پزشک خاطی کاربرد دارد.
شورای حل اختلاف (ویژه امور بهداشت)
برای پروندههایی که میزان خسارت مالی یا دیه مورد مطالبه کمتر از سقف مشخصی باشد (معمولاً آسیبهای جزئیتر)، میتوان به شورای حل اختلاف مراجعه کرد. این مرجع بیشتر بر صلح و سازش تمرکز دارد.
جدول مقایسه مراجع رسیدگی به شکایات قصور پزشکی
برای درک بهتر تفاوت این مراجع، جدول زیر صلاحیتها و خروجی هر یک را به اختصار نشان میدهد:
|
مرجع رسیدگی کننده |
نوع صلاحیت و رسیدگی |
خروجی و نتیجه نهایی حکم |
|
دادسرای جرایم پزشکی و دادگاه کیفری |
رسیدگی به جنبه کیفری جرم (صدمه بدنی/قتل غیرعمد ناشی از قصور) |
حکم به پرداخت دیه/ارش + مجازات تعزیری (حبس یا جریمه نقدی) |
|
سازمان نظام پزشکی |
رسیدگی به تخلفات صنفی و حرفهای (عدم رعایت اخلاق یا نظامات) |
مجازاتهای انتظامی (توبیخ، درج در پرونده، لغو موقت یا دائم پروانه) |
|
دادگاه عمومی حقوقی |
رسیدگی به جنبه مدنی و مطالبه خسارات مازاد بر دیه (هزینههای درمان، از کار افتادگی) |
حکم به جبران خسارت مالی (مسئولیت مدنی) |
نقش حیاتی وکیل متخصص در اثبات قصور پزشکی
همانطور که در ابتدای مقاله اشاره شد، پروندههای قصور پزشکی ماهیتی دوگانه دارند: پزشکی و حقوقی. در جلسات کمیسیون پزشکی قانونی که سرنوشت پرونده در آنجا رقم میخورد، شما با تیمی از پزشکان متخصص روبرو هستید که با زبان تخصصی پزشکی صحبت میکنند. دفاع از حق در برابر این هیئت، بدون تسلط بر قوانین و اصطلاحات پزشکی، غیر ممکن است.
بسیاری از افراد تصور میکنند هر وکیلی میتواند این پروندهها را مدیریت کند. اما همانطور که برای معاملات پیچیده املاک و مستغلات نیاز به وکیل ملکی دارید، پروندههای پزشکی نیز تخصص خاص خود را میطلبند. یک وکیل متخصص جرایم پزشکی، علاوه بر دانش حقوقی، با فرآیندهای درمانی، استانداردهای مراقبت و نحوه به چالش کشیدن نظرات کارشناسی پزشکی قانونی آشنایی کامل دارد.
حضور یک وکیل پایه یک دادگستری با تجربه در کنار شما، از مرحله تنظیم شکواییه تا اعتراض به نظرات کمیسیون و حضور در جلسات دادگاه، تضمینکننده رعایت اصول دادرسی عادلانه است. اگر در کلان شهرها زندگی میکنید، دسترسی به متخصصین راحتتر است؛ مثلاً پیدا کردن یک وکیل تهران که سابقه دهها پرونده موفق پزشکی داشته باشد، میتواند کفه ترازو را به نفع شما سنگین کند. اما حتی اگر در شهرهای دیگر هستید، امروزه خدمات وکیل آنلاین امکان بهرهمندی از دانش برترین وکلای کشور را فراهم کرده است.

اثبات قصور پزشکی چگونه است؟
اثبات قصور پزشکی؛ نیازمند صبر
اثبات قصور پزشکی مسیری دشوار و تخصصی است که نیازمند صبر، جمع آوری دقیق مدارک و بهرهگیری از دانش حقوقی است. اگرچه هیچ خسارت مالی نمیتواند سلامت از دست رفته را به طور کامل بازگرداند، اما پیگیری قانونی، علاوه بر جبران بخشی از هزینهها و آلام، میتواند از تکرار اشتباهات مشابه برای سایر بیماران جلوگیری کند. اگر قربانی خطای پزشکی شدهاید، حق شماست که سکوت نکنید و از مجاری قانونی پیگیر مطالبات خود باشید.
سوالات متداول
آیا برای شکایت از پزشک باید آسیب جسمی جدی دیده باشیم؟
خیر، هرگونه آسیب ناشی از قصور، شامل آسیبهای روانی، تحمیل هزینههای اضافی یا طولانی شدن بیدلیل بیماری نیز قابل پیگیری است، اما اثبات آسیبهای غیر جسمانی دشوارتر است.
مهلت قانونی برای شکایت قصور پزشکی چقدر است؟
در قانون مجازات اسلامی جدید، برای جرایم مستوجب دیه مرور زمان در نظر گرفته نشده است و هر زمان میتوان شکایت کرد، اما تاخیر در شکایت، اثبات رابطه سببیت را بسیار سخت میکند.
تفاوت دیه و ارش در پروندههای پزشکی چیست؟
دیه مقدار مقدر و مشخصی است که شرع برای آسیب به اعضای خاصی تعیین کرده است. اما «ارش» خسارتی است که برای آسیبهایی که دیه مشخص ندارند، توسط قاضی و با نظر کارشناس پزشکی قانونی تعیین میشود.
آیا میتوان همزمان در نظام پزشکی و دادسرا شکایت کرد؟
بله، میتوان همزمان برای پیگیری تخلف صنفی در نظام پزشکی و برای مطالبه دیه و مجازات کیفری در دادسرا شکایت ثبت کرد و این دو مانع یکدیگر نیستند.
اگر بیمار قبل از عمل رضایتنامه و برائتنامه امضا کرده باشد، آیا پزشک دیگر مسئول نیست؟
خیر، گرفتن رضایت و برائتنامه، پزشک را از مسئولیت رعایت استانداردهای علمی و حرفهای مبری نمیکند. اگر قصور و تقصیر پزشک ثابت شود، حتی با وجود امضای برائتنامه، ضامن خسارت است.


